Realisme vanaf 1990

In mijn werk wordt de periode vanaf 1990 tot heden gekenmerkt door een aantal veranderingen in de vorm van de weergave van het onderwerp in mijn schilderijen.
In de voorliggende periode vanaf 1970 tot 1990 heb ik, via onder andere een meer fotorealistische be-
nadering met een versobering in de keuze van het onderwerp, een meer ideoplastische vorm gebruikt. In deze galerie zijn een aantal werken opgenomen die de laatste fase van deze vorm laten zien alsook een aantal werken met de daarop volgende overgang naar de hernieuwde fysioplastische benadering van het onderwerp. Belangrijk in deze fase was de kennismaking met de leemarchitectuur die in Noord Afrika gebruikt wordt. Mede van belang waren de ontwikkelingen op het politieke wereldtoneel en de daarmee gepaard gaande geweldsuitbarstingen. Uiteindelijk heeft dit alles in 2002 tot de keuze voor het stilleven als hoofdonderwerp geleid.

Stillevens

Sinds 2002 vormen stillevens het belangrijkste deel van mijn huidige werk. Hoewel het stilleven binnen mijn oeuvre al een bescheiden plaats innam heeft voorheen nooit de behoefte of noodzaak bestaan dit onderwerp verder uit te diepen. In mijn stillevens kies ik vaak voor een voorstelling waarin bloemen, al dan niet gecombineerd met andere attributen, een belangrijke rol spelen. De bloemen in de meeste werken komen uit eigen tuin en zo wordt hun bestaan, weliswaar nu tweedimensionaal en in verf, bevestigd. Mijn stillevens kennen geen grote gebaren maar bevatten juist de kleine dingen waar vaak onachtzaam aan voorbijgegaan wordt. Vaak zijn dit gevonden objecten of voorwerpen die ik van reizen meegenomen heb. In mijn werk streef ik naar een harmonie, welke in het hectische leven van alledag vaak ontbreekt, zodat de toeschouwer een rustpunt voor oog en geest naast de waan van de dag geboden wordt.

Gedurende het werken als fijnschilder heb ik, hetzij als vrij werk hetzij in opdracht ook het portret als onderwerp gekozen. Binnen die onderwerpkeuze heb ik een aantal benaderingswijzen toegepast.

Enerzijds het portret in een “klassieke” vorm anderzijds het plaatsen van het onderwerp in een omgeving. Verder heb ik vanaf 1980 een vorm ontwikkeld waarbij het portret opgebouwd wordt uit verschillende delen welke betrekking hebben op de geportretteerde.

Verscheurde foto's vormen hierin samen met de andere delen het portret en bieden zo ook de mogelijkheid de aanleiding tot de opdracht voor het portret te verbeelden.

In deze galerie een aantal voorbeelden van portretten.

Kunstkaarten

Van zeven stillevens zijn kaarten gemaakt.
Bekijk deze op de pagina Kunstkaarten en voor informatie over de bestelprocedure.